مشاعره با حافظ !!

[Unknown]

او به خونم تشنه و من بر لبش تا چون شود
کام بستانم از و یاد داد بستاند ز من

[عسل]

نرگس همه شیوه های مستی
از چشم خوشت به وام دارد

ذکر رخ و زلف تو دلم را
دردی است که صبح و شام دارد

[Unknown]

دلا منال ز بیداد و جور یار که یار
ترا نصیب همین کرده است و این دادست

[farshidshd]

ترسم که اشک در غم ما پرده در شود
وين راز سر به مهر به عالم سمر شود
ترسم که اشک در غم ما پرده در شود
آري شود وليک به خون جگر شود
گويند سنگ لعل شود در مقام صبر
کز دست غم خلاص من آن جا مگر شود
خواهم شدن به ميکده گريان و دادخواه
باشد کز آن ميانه يکي کارگر شود
از هر کرانه تير دعا کرده‌ام روان
ليکن چنان مگو که صبا را خبر شود
اي جان حديث ما بر دلدار بازگو
آري به يمن لطف شما خاک زر شود
از کيمياي مهر تو زر گشت روي من
يا رب مباد آن که گدا معتبر شود
در تنگناي حيرتم از نخوت رقيب
مقبول طبع مردم صاحب نظر شود
بس نکته غير حسن ببايد که تا کسي
سرها بر آستانه او خاک در شود
اين سرکشي که کنگره کاخ وصل راست
دم درکش ار نه باد صبا را خبر شود

[Unknown]

دولت از مرغ همایون طلب و سایه او
زانکه با زاغ و زغن شهپر دولت نبود

[farshidshd]

حرف دل من::


ديدي که يار جز سر جور و ستم نداشت
بشکست عهد وز غم ما هيچ غم نداشت
ديدي که يار جز سر جور و ستم نداشت
افکند و کشت و عزت صيد حرم نداشت
يا رب مگيرش ار چه دل چون کبوترم
حاشا که رسم لطف و طريق کرم نداشت
بر من جفا ز بخت من آمد وگرنه يار
هر جا که رفت هيچ کسش محترم نداشت
با اين همه هر آن که نه خواري کشيد از او
انکار ما مکن که چنين جام جم نداشت
ساقي بيار باده و با محتسب بگو
مسکين بريد وادي و ره در حرم نداشت
هر راهرو که ره به حريم درش نبرد
هيچش هنر نبود و خبر نيز هم نداشت

[Unknown]

تا مگر همچو صبا باز به کوی تو رسم
حاصلم دوش به جز ناله شبگیر نبود

[عسل]

تیری که زدی بر دلم از غمزه خطا رفت
تا باز چه اندیشه کند رای صوابت

[Unknown]

تکیه بر تقوا و دانش در طریقت کافری ست
راهرو گر صد هنــــر دارد توکٌــــــل بایـــــدش

[farshidshd]

شراب تلخ مي‌خواهم که مردافکن بود زورش
که تا يک دم بياسايم ز دنيا و شر و شورش
شراب تلخ مي‌خواهم که مردافکن بود زورش
مذاق حرص و آز اي دل بشو از تلخ و از شورش
سماط دهر دون پرور ندارد شهد آسايش
به لعب زهره چنگي و مريخ سلحشورش
بياور مي که نتوان شد ز مکر آسمان ايمن
که من پيمودم اين صحرا نه بهرام است و نه گورش
کمند صيد بهرامي بيفکن جام جم بردار
به شرط آن که ننمايي به کج طبعان دل کورش
بيا تا در مي صافيت راز دهر بنمايم
سليمان با چنان حشمت نظرها بود با مورش
نظر کردن به درويشان منافي بزرگي نيست
وليکن خنده مي‌آيد بدين بازوي بي زورش



.

[Unknown]

شراب تلخ صوفی سوز بنیادم بخواهد بود
لبم بر لب نه ای ساقـــیٌ و بستان جان شیرینم

[عسل]

مرا مهر سیه چشمان زسر بیرون نخواهد شد
قضای آسمان است این و دیگرگون نخواهد شد
رقیب ازارها فرموده جای آشتی نگذاشت
مگر آه سحرخیزان سوی گردون نخواهد شد
مرا روز ازل کاری بجز رندی نفرمودند
هرآن قسمت که آنجا رفت ازآن افزون نخواهد شد
حدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش
که ساز شرع ازین افسانه بی قانون نخواهد شد
شراب لعل و جای امن و یار مهربان ساقی
دلا کی به شود کارت اگر اکنون نخواهد شد
مشوی ای دیده نقش غم ز لوح سینه ی حافظ
که زخم تیغ دلدار است و رنگ خون نخواهد شد

[farshidshd]

ديدي اي دل که غم عشق دگربار چه کرد
چون بشد دلبر و با يار وفادار چه کرد

آه از آن نرگس جادو که چه بازي انگيخت
آه از آن مست که با مردم هشيار چه کرد

اشک من رنگ شفق يافت ز بي‌مهري يار
طالع بي‌شفقت بين که در اين کار چه کرد

برقي از منزل ليلي بدرخشيد سحر
وه که با خرمن مجنون دل افگار چه کرد

ساقيا جام مي‌ام ده که نگارنده غيب
نيست معلوم که در پرده اسرار چه کرد

آن که پرنقش زد اين دايره مينايي
کس ندانست که در گردش پرگار چه کرد

فکر عشق آتش غم در دل حافظ زد و سوخت
يار ديرينه ببينيد که با يار چه کرد

.

[Unknown]

در انتــظار رویــــت مـــــــا و امیــــدواری
در عشوه ی وصــالت ما و خیال و خوابی

[mehdijj]

یاد باد آن که ز ما وقت سفر یاد نکرد به وداعی دل غمدیده ما شاد نکرد
آن جوان بخت که می‌زد رقم خیر و قبول بنده پیر ندانم ز چه آزاد نکرد
کاغذین جامه به خوناب بشویم که فلک رهنمونیم به پای علم داد نکرد
دل به امید صدایی که مگر در تو رسد ناله‌ها کرد در این کوه که فرهاد نکرد
سایه تا بازگرفتی ز چمن مرغ سحر آشیان در شکن طره شمشاد نکرد
شاید ار پیک صبا از تو بیاموزد کار زان که چالاکتر از این حرکت باد نکرد
کلک مشاطه صنعش نکشد نقش مراد هر که اقرار بدین حسن خداداد نکرد
مطربا پرده بگردان و بزن راه عراق که بدین راه بشد یار و ز ما یاد نکرد
غزلیات عراقیست سرود حافظ که شنید این ره دلسوز که فریاد نکرد