پاتوق دانشجویان نبی اکرم (ص )تبریز

[Gold boy]

قحطی متن
یکی از دوستانم واسم ایمیل کرده که خیلی خوبه..

اوايل دهه شصت نوجواني بيش نبودم، اما خوب به خاطردارم آن روزهايي را كه تنها شامپوي موجود، شامپوي خمره ايي زرد رنگ داروگر بود. تازه آن را هم بايد از مسجد محل تهيه مي كرديم و اگر شانس يارمان بود و از همان شامپو ها يك عدد صورتي رنگش كه رايحه سيب داشت گيرمان مي آمد حسابي كيف مي كرديم. سس مايونز كالايي لوكس به حساب مي آمد و ويفر شكلاتي يام يام تنها دلخوشي كودكي بود. صف هاي طولاني در نيمه شب سرد زمستان براي 20 ليتر نفت، بگو مگو ها سر كپسول گاز كه با كاميون در محله ها توزيع مي شد، خالي كردن گازوئيل با ترس و لرز در نيمه هاي شب. روغن، برنج و پودر لباسشويي جيره بندي بود، نبود پتو در بازار خانواده تازه عروسان را براي تهيه جهيزيه به دردسر مي انداخت و پو شيدن كفش آديداس يك رويا بود. همه اينها بود، بمب هم بود و موشك و شهيد و ... اما كسي از قحطي صحبت نمي كرد! يادم هست با تمام فشارها وقتي وانت ارتشي براي جمع آوري كمك هاي مردمي وارد كوچه مي شد بسته هاي مواد غذايي، لباس و پتو از تمام خانه ها سرازير بود. همسايه ها از حال هم با خبر بودند، لبخند بود، مهرباني بود، خب درد هم بود. امروز اما فروشگاه هاي مملو از اجناس لوكس خارجي در هر محله و گوشه كناري به چشم مي خورند و هرچه بخواهيد و نخواهيد در آنها هست. از انواع شكلات و تنقلات گرفته تا صابون و شامپوي خارجي، لباس و لوازم آرايش تا موبايل و تبلت، داروهاي لاغري تا صندلي هاي ماساژور، نوشابه انرژي زا تا بستني با روكش طلا، رينگ اسپرت تا... و حال با تن هاي فربه، تكيه زده بر صندلي ها نرم اتومبيل هاي گرانقيمت از شنيدن كلمه قحطي به لرزه افتاده به سوي بازارها هجوم مي بريم. مبادا تي شرت بنتون گيرمان نيايد! مبادا زيتون مديترانه ايي ناياب شود! ويسكي گيرمان نيايد چي!؟ اشتهايمان براي مصرف، تجمل، پز دادن و له كردن ديگران سيري ناپذير شده است. ورشكسته شدن انتشارت، بي سوادي دانشجوهامان، بي سوادي استادها، عقب افتادگي در علم و فرهنگ و هنر، تعطيلي مراكز ادبي فرهنگي و هنري و ... برايمان مهم نيست ولي از گران شدن ادكلن مورد علاقم مان سخت نگرانيم! ... مي شود كتابها نوشت... خلاصه اينكه اين روزها لبخند جايش را به پرخاش داده و مهرباني به خشم. هركس تنها به فكر خويش است به فكر تن خويش! قحطي امروز قحطي انسانيت است قحطي همدلي قحطي عشق!

[parastoo_p]

کاش یکی پیداشه برنامه نویسیش قوی باشه به ما هم یاد بده

نه هنوز دارم میگردم اما مطلب به درد بخوری نیست !!!
بعضی ها هم که هستن انگلیسی هستن من معنیشو نمیدونم

[Gold boy]

پیروزی یعنی :

توانایی رفتن از یک شکست ، به شکستی دیگر

بدون از دست دادن اشتیاق . . .

[M2kA]

کاش یکی پیداشه برنامه نویسیش قوی باشه به ما هم یاد بده

نه هنوز دارم میگردم اما مطلب به درد بخوری نیست !!!
بعضی ها هم که هستن انگلیسی هستن من معنیشو نمیدونم

فکر نکنم کسی بتونه %50 اونی که استاد گفته رو بنویسه !!! من که نوشتم تموم شد فقط توضیحاشو نمیدونم

[Gold boy]

AK

جاتون خالی یک چیزایی گفت که من متنفر شدم از درس و کامپیوتر ولی یه 5 تا پروژه خیلی راحت بهمون گفت تا ذهنمون فعال بشه ولی خبر نداره که من هنگ کردم!
هر جلسه غیبت = 25/ کسر نمره پایانی

پروژه شرط لازم واسه امتحان هست.

کلا بد بود و خوش بحالتون از یه طرف که نیومدین.

5 تا پروژه خیلی راحت ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
آقای ادیب آرا چند میگیری واسه ما هم از این پروژه های راحت یکیشو انتخاب و بنویسی !

[parastoo_p]

قحطی متن
یکی از دوستانم واسم ایمیل کرده که خیلی خوبه..

اوايل دهه شصت نوجواني بيش نبودم، اما خوب به خاطردارم آن روزهايي را كه تنها شامپوي موجود، شامپوي خمره ايي زرد رنگ داروگر بود. تازه آن را هم بايد از مسجد محل تهيه مي كرديم و اگر شانس يارمان بود و از همان شامپو ها يك عدد صورتي رنگش كه رايحه سيب داشت گيرمان مي آمد حسابي كيف مي كرديم. سس مايونز كالايي لوكس به حساب مي آمد و ويفر شكلاتي يام يام تنها دلخوشي كودكي بود. صف هاي طولاني در نيمه شب سرد زمستان براي 20 ليتر نفت، بگو مگو ها سر كپسول گاز كه با كاميون در محله ها توزيع مي شد، خالي كردن گازوئيل با ترس و لرز در نيمه هاي شب. روغن، برنج و پودر لباسشويي جيره بندي بود، نبود پتو در بازار خانواده تازه عروسان را براي تهيه جهيزيه به دردسر مي انداخت و پو شيدن كفش آديداس يك رويا بود. همه اينها بود، بمب هم بود و موشك و شهيد و ... اما كسي از قحطي صحبت نمي كرد! يادم هست با تمام فشارها وقتي وانت ارتشي براي جمع آوري كمك هاي مردمي وارد كوچه مي شد بسته هاي مواد غذايي، لباس و پتو از تمام خانه ها سرازير بود. همسايه ها از حال هم با خبر بودند، لبخند بود، مهرباني بود، خب درد هم بود. امروز اما فروشگاه هاي مملو از اجناس لوكس خارجي در هر محله و گوشه كناري به چشم مي خورند و هرچه بخواهيد و نخواهيد در آنها هست. از انواع شكلات و تنقلات گرفته تا صابون و شامپوي خارجي، لباس و لوازم آرايش تا موبايل و تبلت، داروهاي لاغري تا صندلي هاي ماساژور، نوشابه انرژي زا تا بستني با روكش طلا، رينگ اسپرت تا... و حال با تن هاي فربه، تكيه زده بر صندلي ها نرم اتومبيل هاي گرانقيمت از شنيدن كلمه قحطي به لرزه افتاده به سوي بازارها هجوم مي بريم. مبادا تي شرت بنتون گيرمان نيايد! مبادا زيتون مديترانه ايي ناياب شود! ويسكي گيرمان نيايد چي!؟ اشتهايمان براي مصرف، تجمل، پز دادن و له كردن ديگران سيري ناپذير شده است. ورشكسته شدن انتشارت، بي سوادي دانشجوهامان، بي سوادي استادها، عقب افتادگي در علم و فرهنگ و هنر، تعطيلي مراكز ادبي فرهنگي و هنري و ... برايمان مهم نيست ولي از گران شدن ادكلن مورد علاقم مان سخت نگرانيم! ... مي شود كتابها نوشت... خلاصه اينكه اين روزها لبخند جايش را به پرخاش داده و مهرباني به خشم. هركس تنها به فكر خويش است به فكر تن خويش! قحطي امروز قحطي انسانيت است قحطي همدلي قحطي عشق!

(اين روزها لبخند جايش را به پرخاش داده و مهرباني به خشم،هركس تنها به فكر خويش است به فكر تن خويش! قحطي امروز قحطي انسانيت است قحطي همدلي قحطي عشق!)
خیلی خیلی قشنگ بود
من اون قدیما خوب یادمه اما شما هارو نمیدونم !!!
سرگرمی ماها قایم موشک ؛ گرگم به هوا ؛اسم وشهرت و گاهی وقتا هم آتاری بود
اما بچه های امروزی انواع بازیها و سرگرمی ها رو دارن اما بازم راضی نیستن

[M2kA]

قحطی متن
یکی از دوستانم واسم ایمیل کرده که خیلی خوبه..

اوايل دهه شصت نوجواني بيش نبودم، اما خوب به خاطردارم آن روزهايي را كه تنها شامپوي موجود، شامپوي خمره ايي زرد رنگ داروگر بود. تازه آن را هم بايد از مسجد محل تهيه مي كرديم و اگر شانس يارمان بود و از همان شامپو ها يك عدد صورتي رنگش كه رايحه سيب داشت گيرمان مي آمد حسابي كيف مي كرديم. سس مايونز كالايي لوكس به حساب مي آمد و ويفر شكلاتي يام يام تنها دلخوشي كودكي بود. صف هاي طولاني در نيمه شب سرد زمستان براي 20 ليتر نفت، بگو مگو ها سر كپسول گاز كه با كاميون در محله ها توزيع مي شد، خالي كردن گازوئيل با ترس و لرز در نيمه هاي شب. روغن، برنج و پودر لباسشويي جيره بندي بود، نبود پتو در بازار خانواده تازه عروسان را براي تهيه جهيزيه به دردسر مي انداخت و پو شيدن كفش آديداس يك رويا بود. همه اينها بود، بمب هم بود و موشك و شهيد و ... اما كسي از قحطي صحبت نمي كرد! يادم هست با تمام فشارها وقتي وانت ارتشي براي جمع آوري كمك هاي مردمي وارد كوچه مي شد بسته هاي مواد غذايي، لباس و پتو از تمام خانه ها سرازير بود. همسايه ها از حال هم با خبر بودند، لبخند بود، مهرباني بود، خب درد هم بود. امروز اما فروشگاه هاي مملو از اجناس لوكس خارجي در هر محله و گوشه كناري به چشم مي خورند و هرچه بخواهيد و نخواهيد در آنها هست. از انواع شكلات و تنقلات گرفته تا صابون و شامپوي خارجي، لباس و لوازم آرايش تا موبايل و تبلت، داروهاي لاغري تا صندلي هاي ماساژور، نوشابه انرژي زا تا بستني با روكش طلا، رينگ اسپرت تا... و حال با تن هاي فربه، تكيه زده بر صندلي ها نرم اتومبيل هاي گرانقيمت از شنيدن كلمه قحطي به لرزه افتاده به سوي بازارها هجوم مي بريم. مبادا تي شرت بنتون گيرمان نيايد! مبادا زيتون مديترانه ايي ناياب شود! ويسكي گيرمان نيايد چي!؟ اشتهايمان براي مصرف، تجمل، پز دادن و له كردن ديگران سيري ناپذير شده است. ورشكسته شدن انتشارت، بي سوادي دانشجوهامان، بي سوادي استادها، عقب افتادگي در علم و فرهنگ و هنر، تعطيلي مراكز ادبي فرهنگي و هنري و ... برايمان مهم نيست ولي از گران شدن ادكلن مورد علاقم مان سخت نگرانيم! ... مي شود كتابها نوشت... خلاصه اينكه اين روزها لبخند جايش را به پرخاش داده و مهرباني به خشم. هركس تنها به فكر خويش است به فكر تن خويش! قحطي امروز قحطي انسانيت است قحطي همدلي قحطي عشق!

قشنگ بود آقای ادیب آرا
البته اواسط دهه 70 که دوران بچه گیه ما بود هم : شامپوي خمره ايي زرد رنگ داروگر بود و ازش استفاده میکردیم اون زمونا منم به عشق ویفر شکلاتی و مزی با دوستام شرط بندی میکردیم سر مسابقات فوتبال ! اون موقع ها منم میرفتم دنبال نفت 10 لیتری یا کمتر ... اون زمونا بازیهامون چی بودن ! یادته ! ماضی اون زمونا ما ها هم سس نمیدونستیم چیه !یادمه از ماست + آبلیمو + نمیدونم چیچی سس درست میکردم
یادش بخیر همه اون زمونا ..........

[parastoo_p]

قحطی متن
یکی از دوستانم واسم ایمیل کرده که خیلی خوبه..

اوايل دهه شصت نوجواني بيش نبودم، اما خوب به خاطردارم آن روزهايي را كه تنها شامپوي موجود، شامپوي خمره ايي زرد رنگ داروگر بود. تازه آن را هم بايد از مسجد محل تهيه مي كرديم و اگر شانس يارمان بود و از همان شامپو ها يك عدد صورتي رنگش كه رايحه سيب داشت گيرمان مي آمد حسابي كيف مي كرديم. سس مايونز كالايي لوكس به حساب مي آمد و ويفر شكلاتي يام يام تنها دلخوشي كودكي بود. صف هاي طولاني در نيمه شب سرد زمستان براي 20 ليتر نفت، بگو مگو ها سر كپسول گاز كه با كاميون در محله ها توزيع مي شد، خالي كردن گازوئيل با ترس و لرز در نيمه هاي شب. روغن، برنج و پودر لباسشويي جيره بندي بود، نبود پتو در بازار خانواده تازه عروسان را براي تهيه جهيزيه به دردسر مي انداخت و پو شيدن كفش آديداس يك رويا بود. همه اينها بود، بمب هم بود و موشك و شهيد و ... اما كسي از قحطي صحبت نمي كرد! يادم هست با تمام فشارها وقتي وانت ارتشي براي جمع آوري كمك هاي مردمي وارد كوچه مي شد بسته هاي مواد غذايي، لباس و پتو از تمام خانه ها سرازير بود. همسايه ها از حال هم با خبر بودند، لبخند بود، مهرباني بود، خب درد هم بود. امروز اما فروشگاه هاي مملو از اجناس لوكس خارجي در هر محله و گوشه كناري به چشم مي خورند و هرچه بخواهيد و نخواهيد در آنها هست. از انواع شكلات و تنقلات گرفته تا صابون و شامپوي خارجي، لباس و لوازم آرايش تا موبايل و تبلت، داروهاي لاغري تا صندلي هاي ماساژور، نوشابه انرژي زا تا بستني با روكش طلا، رينگ اسپرت تا... و حال با تن هاي فربه، تكيه زده بر صندلي ها نرم اتومبيل هاي گرانقيمت از شنيدن كلمه قحطي به لرزه افتاده به سوي بازارها هجوم مي بريم. مبادا تي شرت بنتون گيرمان نيايد! مبادا زيتون مديترانه ايي ناياب شود! ويسكي گيرمان نيايد چي!؟ اشتهايمان براي مصرف، تجمل، پز دادن و له كردن ديگران سيري ناپذير شده است. ورشكسته شدن انتشارت، بي سوادي دانشجوهامان، بي سوادي استادها، عقب افتادگي در علم و فرهنگ و هنر، تعطيلي مراكز ادبي فرهنگي و هنري و ... برايمان مهم نيست ولي از گران شدن ادكلن مورد علاقم مان سخت نگرانيم! ... مي شود كتابها نوشت... خلاصه اينكه اين روزها لبخند جايش را به پرخاش داده و مهرباني به خشم. هركس تنها به فكر خويش است به فكر تن خويش! قحطي امروز قحطي انسانيت است قحطي همدلي قحطي عشق!

قشنگ بود آقای ادیب آرا
البته اواسط دهه 70 که دوران بچه گیه ما بود هم : شامپوي خمره ايي زرد رنگ داروگر بود و ازش استفاده میکردیم اون زمونا منم به عشق ویفر شکلاتی و مزی با دوستام شرط بندی میکردیم سر مسابقات فوتبال ! اون موقع ها منم میرفتم دنبال نفت 10 لیتری یا کمتر ... اون زمونا بازیهامون چی بودن ! یادته ! ماضی اون زمونا ما ها هم سس نمیدونستیم چیه !یادمه از ماست + آبلیمو + نمیدونم چیچی سس درست میکردم
یادش بخیر همه اون زمونا ..........

شما و نفت 10 لیتری!!!!!!!!!!!مگه میتونستین حرکتش بدین
یه بازی دیگه هم پسرها داشتن فارسیشو نمیدونم چی بود اما ترکیش عاشیخ بود

[Gold boy]

قحطی متن
یکی از دوستانم واسم ایمیل کرده که خیلی خوبه..

اوايل دهه شصت نوجواني بيش نبودم، اما خوب به خاطردارم آن روزهايي را كه تنها شامپوي موجود، شامپوي خمره ايي زرد رنگ داروگر بود. تازه آن را هم بايد از مسجد محل تهيه مي كرديم و اگر شانس يارمان بود و از همان شامپو ها يك عدد صورتي رنگش كه رايحه سيب داشت گيرمان مي آمد حسابي كيف مي كرديم. سس مايونز كالايي لوكس به حساب مي آمد و ويفر شكلاتي يام يام تنها دلخوشي كودكي بود. صف هاي طولاني در نيمه شب سرد زمستان براي 20 ليتر نفت، بگو مگو ها سر كپسول گاز كه با كاميون در محله ها توزيع مي شد، خالي كردن گازوئيل با ترس و لرز در نيمه هاي شب. روغن، برنج و پودر لباسشويي جيره بندي بود، نبود پتو در بازار خانواده تازه عروسان را براي تهيه جهيزيه به دردسر مي انداخت و پو شيدن كفش آديداس يك رويا بود. همه اينها بود، بمب هم بود و موشك و شهيد و ... اما كسي از قحطي صحبت نمي كرد! يادم هست با تمام فشارها وقتي وانت ارتشي براي جمع آوري كمك هاي مردمي وارد كوچه مي شد بسته هاي مواد غذايي، لباس و پتو از تمام خانه ها سرازير بود. همسايه ها از حال هم با خبر بودند، لبخند بود، مهرباني بود، خب درد هم بود. امروز اما فروشگاه هاي مملو از اجناس لوكس خارجي در هر محله و گوشه كناري به چشم مي خورند و هرچه بخواهيد و نخواهيد در آنها هست. از انواع شكلات و تنقلات گرفته تا صابون و شامپوي خارجي، لباس و لوازم آرايش تا موبايل و تبلت، داروهاي لاغري تا صندلي هاي ماساژور، نوشابه انرژي زا تا بستني با روكش طلا، رينگ اسپرت تا... و حال با تن هاي فربه، تكيه زده بر صندلي ها نرم اتومبيل هاي گرانقيمت از شنيدن كلمه قحطي به لرزه افتاده به سوي بازارها هجوم مي بريم. مبادا تي شرت بنتون گيرمان نيايد! مبادا زيتون مديترانه ايي ناياب شود! ويسكي گيرمان نيايد چي!؟ اشتهايمان براي مصرف، تجمل، پز دادن و له كردن ديگران سيري ناپذير شده است. ورشكسته شدن انتشارت، بي سوادي دانشجوهامان، بي سوادي استادها، عقب افتادگي در علم و فرهنگ و هنر، تعطيلي مراكز ادبي فرهنگي و هنري و ... برايمان مهم نيست ولي از گران شدن ادكلن مورد علاقم مان سخت نگرانيم! ... مي شود كتابها نوشت... خلاصه اينكه اين روزها لبخند جايش را به پرخاش داده و مهرباني به خشم. هركس تنها به فكر خويش است به فكر تن خويش! قحطي امروز قحطي انسانيت است قحطي همدلي قحطي عشق!

(اين روزها لبخند جايش را به پرخاش داده و مهرباني به خشم،هركس تنها به فكر خويش است به فكر تن خويش! قحطي امروز قحطي انسانيت است قحطي همدلي قحطي عشق!)
خیلی خیلی قشنگ بود
من اون قدیما خوب یادمه اما شما هارو نمیدونم !!!
سرگرمی ماها قایم موشک ؛ گرگم به هوا ؛اسم وشهرت و گاهی وقتا هم آتاری بود
اما بچه های امروزی انواع بازیها و سرگرمی ها رو دارن اما بازم راضی نیستن

بازیهای ما تقریبا پسونه بودن ولی من یه بار قایم موشک بازی کردم و یکی رفت پنهان شد و دیگه نتونستم تا حالا پیداش کنم ...

[parastoo_p]

بازیهای ما تقریبا پسونه بودن ولی من یه بار قایم موشک بازی کردم و یکی رفت پنهان شد و دیگه نتونستم تا حالا پیداش کنم ...

[Gold boy]

قحطی متن
یکی از دوستانم واسم ایمیل کرده که خیلی خوبه..

اوايل دهه شصت نوجواني بيش نبودم، اما خوب به خاطردارم آن روزهايي را كه تنها شامپوي موجود، شامپوي خمره ايي زرد رنگ داروگر بود. تازه آن را هم بايد از مسجد محل تهيه مي كرديم و اگر شانس يارمان بود و از همان شامپو ها يك عدد صورتي رنگش كه رايحه سيب داشت گيرمان مي آمد حسابي كيف مي كرديم. سس مايونز كالايي لوكس به حساب مي آمد و ويفر شكلاتي يام يام تنها دلخوشي كودكي بود. صف هاي طولاني در نيمه شب سرد زمستان براي 20 ليتر نفت، بگو مگو ها سر كپسول گاز كه با كاميون در محله ها توزيع مي شد، خالي كردن گازوئيل با ترس و لرز در نيمه هاي شب. روغن، برنج و پودر لباسشويي جيره بندي بود، نبود پتو در بازار خانواده تازه عروسان را براي تهيه جهيزيه به دردسر مي انداخت و پو شيدن كفش آديداس يك رويا بود. همه اينها بود، بمب هم بود و موشك و شهيد و ... اما كسي از قحطي صحبت نمي كرد! يادم هست با تمام فشارها وقتي وانت ارتشي براي جمع آوري كمك هاي مردمي وارد كوچه مي شد بسته هاي مواد غذايي، لباس و پتو از تمام خانه ها سرازير بود. همسايه ها از حال هم با خبر بودند، لبخند بود، مهرباني بود، خب درد هم بود. امروز اما فروشگاه هاي مملو از اجناس لوكس خارجي در هر محله و گوشه كناري به چشم مي خورند و هرچه بخواهيد و نخواهيد در آنها هست. از انواع شكلات و تنقلات گرفته تا صابون و شامپوي خارجي، لباس و لوازم آرايش تا موبايل و تبلت، داروهاي لاغري تا صندلي هاي ماساژور، نوشابه انرژي زا تا بستني با روكش طلا، رينگ اسپرت تا... و حال با تن هاي فربه، تكيه زده بر صندلي ها نرم اتومبيل هاي گرانقيمت از شنيدن كلمه قحطي به لرزه افتاده به سوي بازارها هجوم مي بريم. مبادا تي شرت بنتون گيرمان نيايد! مبادا زيتون مديترانه ايي ناياب شود! ويسكي گيرمان نيايد چي!؟ اشتهايمان براي مصرف، تجمل، پز دادن و له كردن ديگران سيري ناپذير شده است. ورشكسته شدن انتشارت، بي سوادي دانشجوهامان، بي سوادي استادها، عقب افتادگي در علم و فرهنگ و هنر، تعطيلي مراكز ادبي فرهنگي و هنري و ... برايمان مهم نيست ولي از گران شدن ادكلن مورد علاقم مان سخت نگرانيم! ... مي شود كتابها نوشت... خلاصه اينكه اين روزها لبخند جايش را به پرخاش داده و مهرباني به خشم. هركس تنها به فكر خويش است به فكر تن خويش! قحطي امروز قحطي انسانيت است قحطي همدلي قحطي عشق!

قشنگ بود آقای ادیب آرا
البته اواسط دهه 70 که دوران بچه گیه ما بود هم : شامپوي خمره ايي زرد رنگ داروگر بود و ازش استفاده میکردیم اون زمونا منم به عشق ویفر شکلاتی و مزی با دوستام شرط بندی میکردیم سر مسابقات فوتبال ! اون موقع ها منم میرفتم دنبال نفت 10 لیتری یا کمتر ... اون زمونا بازیهامون چی بودن ! یادته ! ماضی اون زمونا ما ها هم سس نمیدونستیم چیه !یادمه از ماست + آبلیمو + نمیدونم چیچی سس درست میکردم
یادش بخیر همه اون زمونا ..........

آره واقعا یاد اون دورانی بخیر که خیلی راحت بهم میگفتیم که با من دوست میشی!!یا میگفتیم که خیلی دوستت دارم و یا راحت میگفتیم که ازت بدم میاد و یا از ته ته ته دل میخندیدیم و واقعا دلم واسه اون روزا تنگیده ...

[M2kA]

بازیهای ما تقریبا پسونه بودن ولی من یه بار قایم موشک بازی کردم و یکی رفت پنهان شد و دیگه نتونستم تا حالا پیداش کنم ...

حسن جان اون نیمه گمشده تو هستش که امیدوارم زود تر پیداش کنی ! آ ما فکر کنم پیدا کردیااااااا

[Gold boy]

بازیهای ما تقریبا پسونه بودن ولی من یه بار قایم موشک بازی کردم و یکی رفت پنهان شد و دیگه نتونستم تا حالا پیداش کنم ...

اون روزا کوچولو بود قلبمون و ذهنمون و به همین خاطر معنی اینکه کسی نتونه کسی رو واسه همیشه پیدا کنه رو نمیفهمیدیم و هی دنبالش میگشتیم ...

[M2kA]

قشنگ بود آقای ادیب آرا
البته اواسط دهه 70 که دوران بچه گیه ما بود هم : شامپوي خمره ايي زرد رنگ داروگر بود و ازش استفاده میکردیم اون زمونا منم به عشق ویفر شکلاتی و مزی با دوستام شرط بندی میکردیم سر مسابقات فوتبال ! اون موقع ها منم میرفتم دنبال نفت 10 لیتری یا کمتر ... اون زمونا بازیهامون چی بودن ! یادته ! ماضی اون زمونا ما ها هم سس نمیدونستیم چیه !یادمه از ماست + آبلیمو + نمیدونم چیچی سس درست میکردم
یادش بخیر همه اون زمونا ..........

آره واقعا یاد اون دورانی بخیر که خیلی راحت بهم میگفتیم که با من دوست میشی!!یا میگفتیم که خیلی دوستت دارم و یا راحت میگفتیم که ازت بدم میاد و یا از ته ته ته دل میخندیدیم و واقعا دلم واسه اون روزا تنگیده ...

آره ... اگه با کسی میخواسم دوس بشیم میرفتیم جلو میگفتیم : با من دوس میشی
میگفتیم : حسووووووووووووووووووود هرگز نیاسود واقعا دلم هوای 5 ابتدایی رو کرد

[hani_7]

بچه ها مگه امروز اندیشه و ریاضی مهندسی نداشتیم ؟؟؟
پس از کدو م پروژه حرف میزنید؟ نکنه اندیشه و ریاضی هم پروژه دارن؟