انجمن بچه های کنکوری!

؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟/

صدا با سکوت آشتی نمی کند کلمات انتظار می کشند

سکوت مادر فریادهاست

................................................................................................................

.............................................................................................

.........................................................................

.................................................


به من گفته اند نگویم در سکوت چه می شنوم

پشت کاجستان ، برف.
برف، یک دسته کلاغ.
جاده یعنی غربت.
باد، آواز، مسافر، و کمی میل به خواب.
شاخ پیچک و رسیدن، و حیاط.

من ، و دلتنگ، و این شیشه خیس.
می نویسم، و فضا.
می نویسم ، و دو دیوار ، و چندین گنجشک.

یک نفر دلتنگ است.
یک نفر می بافد.
یک نفر می شمرد.
یک نفر می خواند.

زندگی یعنی : یک سار پرید.
از چه دلتنگ شدی ؟
دلخوشی ها کم نیست : مثلا این خورشید،
کودک پس فردا،
کفتر آن هفته.

یک نفر دیشب مرد
و هنوز ، نان گندم خوب است.
و هنوز ، آب می ریزد پایین ، اسب ها می نوشند.

قطره ها در جریان،
برف بر دوش سکوت
و زمان روی ستون فقرات گل یاس.

سهراب

سکوت ...
اگر دروغ رنگ داشت
هر روز،شاید
ده ها رنگین کمان
در دهان ما نطفه میبست
و بیرنگی کمیاب ترین چیزها بود

اگر عشق، ارتفاع داشت
من زمین را در زیر پای خود داشتم
و تو هیچگاه عزم صعود نمیکردی
آنگاه شاید پرچم کهربایی مرا در قله ها
به تمسخر میگرفتی

اگر شکستن قلب و غرور صدا داشت
عاشقان سکوت شب را ویران میکردند

طرف ما شب نیست


صدا با سکوت آشتی نمی کند


کلمات انتظار میکشند


من با تو تنها نیستم


هیچکس با هیچکس تنها نیست


شب از ستاره ها تنها تر است


طرف ما شب نیست


چخماقها کنار فتیله ای بی طاقتند


خشم کوچه در مشت توست


بر لبان تو شعر روشن سیقل میخورد


من تورا دوست میدارم


و شب از ظلمت خود وحشت میکند

.
من گرفتار سنگینی سکوتی هستم که گویا قبل از هر فریادی لازم است...
.

در سکوت یک حضور همچون نسیمی بی وقفه تا بی پایان آرام گرفتم......

سکوت
سحر را به شبی رساندم سرشار از مه
سکوتم را به شب هدیه داده بودم
در نگاه سنگین ستاره ها غرق در عشق بودم
اری سکوتم ناله داشت
ناله از عشقی نا منتها
خبری از گرفتاری در شب
خبری از فریادهای در گلو شکسته
که به سکوتی سردو سرد رهیافته بود
فریادی خالی از صدا
فریادی خالی از احساس
فریادی ....................

تو، همین جاهایی...


یادمان رفت، تو را؛
به کجا می رفتیم، که تو از خاطرمان می رفتی؟!
به جهانی که در آن، از زمین دلمان، علف هرز «چرا؟!» می رویید؟!
یا در آن وادی سرگردانی، که هوایش همه از حسرت و تردید، به تنگ آمده بود؟!
به کجا می رفتیم؟!
تو پر از معجزه بودی و من و ما و همه
در دل روشن نور،
با چراغی همه اما و اگر، پی تو می گشتیم!
...تو، همین جاهایی...
من تو را می بینم
مثل یک کودک پر شور و امید، دست تردیدم را، به یقین می گیری!
من چرا یادم رفت؟!
که تو هستی! پای پرواز پر پروانه!
و چرا می گشتم، همه عمرم را، پی برهان و دلیل؟!
این همه کافی نیست؟!
این همه زیبایی؟!
...و اگر رفت، به آیینه رسید...
من چرا دلتنگم؟!
که تو هستی!!
و چرا می گشتم، همه عمرم را، پی فهمیدن تو...؟!
که تو هر لحظه همین جاهایی... و مرا، می فهمی!
و من از بودن تو خود آرامش و عشقم، و پر از نور و امید...
و دگر می دانم، که تو هستی، همه جا و همه وقت!
و به من نزدیکی..
تو، همین جاهایی

.
سکوتم از رضایت نیست... ، دلم اهل شکایت نیست...
.

گفتم چیزی بگو
سکوت کرد و رفت
.
.
و من هنــــــوز گوش می کنم ...

تواناترين مترجم كسي است كه سكوت ديگران را ترجمه كند شايد سكوتي تلخ گوياي دوست داشتني شيرين باشد ...

یا رب زیباترین سکوت لحظه عشق ملکوتی توست. مرا از خود بی خود کن تا فراتر از عشق روم

مرا دیوانه کن تا مرز جنون روم

مرا عاشق کن تا جان دهم

الهی ! عشق پاک است انرا به مرداب سکوت الوده مکن