مشاعره با حافظ !!

[farshidshd]

تو را که هر چه مراد است در جهان داري
چه غم ز حال ضعيفان ناتوان داري
بخواه جان و دل از بنده و روان بستان
که حکم بر سر آزادگان روان داري
ميان نداري و دارم عجب که هر ساعت
ميان مجمع خوبان کني ميانداري
بياض روي تو را نيست نقش درخور از آنک
سوادي از خط مشکين بر ارغوان داري
.
.
.

[farshidshd]

دلي که غيب نماي است و جام جم دارد
ز خاتمي که دمي گم شود چه غم دارد
به خط و خال گدايان مده خزينه دل
به دست شاهوشي ده که محترم دارد
نه هر درخت تحمل کند جفاي خزان
غلام همت سروم که اين قدم دارد
رسيد موسم آن کز طرب چو نرگس مست
نهد به پاي قدح هر که شش درم دارد
.
.
.

[Unknown]

دولت از مرغ همایون طلب و سایه او
زانکه با زاغ و زغن شهپر دولت نبود

[farshidshd]

در اين زمانه رفيقي که خالي از خلل است
صراحي مي ناب و سفينه غزل است
جريده رو که گذرگاه عافيت تنگ است
پياله گير که عمر عزيز بي‌بدل است
نه من ز بي عملي در جهان ملولم و بس
ملالت علما هم ز علم بي عمل است
به چشم عقل در اين رهگذار پرآشوب
جهان و کار جهان بي‌ثبات و بي‌محل است
بگير طره مه چهره‌اي و قصه مخوان
که سعد و نحس ز تاثير زهره و زحل است
دلم اميد فراوان به وصل روي تو داشت
ولي اجل به ره عمر رهزن امل است
به هيچ دور نخواهند يافت هشيارش
چنين که حافظ ما مست باده ازل است

[Unknown]

تا بر دلش از غصـه غبـــــــــــــاری ننشیند
ای سیل سرشک از عقب نامه روان باشد

[Unknown]

زیرکی را گفتم این احوال بین خندید و گفت
صعب روزی ملعجب کاری پریشان عالمی

سوختم در چاه صبر از بهر آن شمع چو گل
شاه ترکان فارغ است از حال ما کو رستمی

[Unknown]

ز سر و قد دلجویت مکن محــــــــــــــــــروم چشمم را
بدین سر چشمه اش نبشان که خوش آبی روان دارد

[farshidshd]

دوش از مسجد سوي ميخانه آمد پير ما
چيست ياران طريقت بعد از اين تدبير ما
ما مريدان روي سوي قبله چون آريم چون
روي سوي خانه خمار دارد پير ما
در خرابات طريقت ما به هم منزل شويم
کاين چنين رفته‌ست در عهد ازل تقدير ما
عقل اگر داند که دل دربند زلفش چون خوش است
عاقلان ديوانه گردند از پي زنجير ما
روي خوبت آيتي از لطف بر ما کشف کرد
زان زمان جز لطف و خوبي نيست در تفسير ما
با دل سنگينت آيا هيچ درگيرد شبي
آه آتشناک و سوز سينه شبگير ما
تير آه ما ز گردون بگذرد حافظ خموش
رحم کن بر جان خود پرهيز کن از تير ما

[Unknown]

از من اکنون طمع صبــر و دل و هوش مدار
کان تحمل که تــــــو دیدی همه بر باد آمد

[Unknown]

در مذهب مـــــا باده حلال است ولیــــــــکن
بی روی تـــــو ای سرو گل اندام حرام است

در مجلس ما عطر میامیـــــز که مـــــــــــا را
هر دم ز سر زلف تو خوشبوی مشام است

[Unknown]

و گـــــر چنانچه در آن حضرتت نباشد بار
برای دیده بیـــــــا و رغباری از در دوسـت

من گدا و تمنــای وصل او هیهــــــــــــــات
مگر به خواب ببینم خیال و منظر دوست

[Unknown]

دلا طمع مبــــــــر از لطف بی نهایت دوست
چو لاف عشق زدی سر بباز چابک و چست

[farshidshd]

روي تو کس نديد و هزارت رقيب هست
در غنچه‌اي هنوز و صدت عندليب هست
گر آمدم به کوي تو چندان غريب نيست
چون من در آن ديار هزاران غريب هست
در عشق خانقاه و خرابات فرق نيست
هر جا که هست پرتو روي حبيب هست
آن جا که کار صومعه را جلوه مي‌دهند
ناقوس دير راهب و نام صليب هست
عاشق که شد که يار به حالش نظر نکرد
اي خواجه درد نيست وگرنه طبيب هست
فرياد حافظ اين همه آخر به هرزه نيست
هم قصه‌اي غريب و حديثي عجيب هست

[farshidshd]

در ازل پرتو حسنت ز تجلي دم زد
عشق پيدا شد و آتش به همه عالم زد
جلوه‌اي کرد رخت ديد ملک عشق نداشت
عين آتش شد از اين غيرت و بر آدم زد
عقل مي‌خواست کز آن شعله چراغ افروزد
برق غيرت بدرخشيد و جهان برهم زد
مدعي خواست که آيد به تماشاگه راز
دست غيب آمد و بر سينه نامحرم زد
.
.
.

[Unknown]

ز شـــــــــرم آنکه به روی تو نسبش کردند
سمن به دست صبا خاک در دهان انداخت