انجمن بچه های کنکوری!

تنهایی تمومه وجودمه
منو تنها بزارین
این تمومه بود و نبودمه
منو تنها بزارین
دارم مثل یه قصه میشم
غمگینترینه قصه هاست
دردام همیشه بی صداس
یه مرد بی ستاره
كه دلخوشی نداره
راهیم راهیه جایی كه پر از زمزمه باشه
اونجا خوشبختی یه دنیا
قد سهمه همه باشه
من اگر طلسم نبودم
واسه تو یه اسم نبودم
پای حرفات مینشستم
دل به پیغومت میبستم
توی تنگنای نفسهام
زخم دردی ریشه داره
كه تو هق هق غریبی
منو راحت نمی ذاره

اینم آهنگش
http://www.2shared.com/audio/Trt5fdrX/6_Tanha.html?

mehdijj نوشته شده:تنهایی تمومه وجودمه
منو تنها بزارین
این تمومه بود و نبودمه
منو تنها بزارین
دارم مثل یه قصه میشم
غمگینترینه قصه هاست
دردام همیشه بی صداس
یه مرد بی ستاره
كه دلخوشی نداره
راهیم راهیه جایی كه پر از زمزمه باشه
اونجا خوشبختی یه دنیا
قد سهمه همه باشه
من اگر طلسم نبودم
واسه تو یه اسم نبودم
پای حرفات مینشستم
دل به پیغومت میبستم
توی تنگنای نفسهام
زخم دردی ریشه داره
كه تو هق هق غریبی
منو راحت نمی ذاره

اسم تاپیک مشخصه داش مهدی مشاعره با اشعار حافظ

خب اینم مشاعره هست دیگه الان اگه حافظ بود این جوری شعر میگفت

mehdijj نوشته شده:خب اینم مشاعره هست دیگه الان اگه حافظ بود این جوری شعر میگفت

نمی دونم اما بهتره با همون عنوان تاپیک پیش بریم

Donya_Samani نوشته شده:تا رفت مرا از نظر آن نور جهان بین
کس واقف ما نیست که از دیده چها رفت

بر شمع نرفت از گذر آتش دل دوش
آن دود که از سوز جگر بر سر ما رفت

تا بر دلش از غصه غباری ننشیند
ای سیل سرشک از عقب نامه روان باش

حافظ که هوس می کندش جام جهان بین
گو در نظر آصف جمشید مکان باش

شما حرف نزنی کسی نمیگه چرا حرف نزدی در ضمن امضای منو هم ورداشتی چرا ها؟

نوشته است:
تا رفت مرا از نظر آن نور جهان بین
کس واقف ما نیست که از دیده چها رفت

بر شمع نرفت از گذر آتش دل دوش
آن دود که از سوز جگر بر سر ما رفت


تا بر دلش از غصه غباری ننشیند
ای سیل سرشک از عقب نامه روان باش

حافظ که هوس می کندش جام جهان بین
گو در نظر آصف جمشید مکان باش

جالبه خودت میگی خودتم جواب خودتو میدی این دیگه چه وضعیه؟

Donya_Samani نوشته شده:

Donya_Samani نوشته شده:تا رفت مرا از نظر آن نور جهان بین
کس واقف ما نیست که از دیده چها رفت

بر شمع نرفت از گذر آتش دل دوش
آن دود که از سوز جگر بر سر ما رفت

تا بر دلش از غصه غباری ننشیند
ای سیل سرشک از عقب نامه روان باش

حافظ که هوس می کندش جام جهان بین
گو در نظر آصف جمشید مکان باش

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%

شیخم به طیره گفت برو ترک عشق کن
محتاج جنگ نیست بر ا در نمی کنم

پیر مغان حکایت معقول می کند
معذورم ار محال تو باور نمی کنم

این تقوی ام تمام که با شاهدان شهر
ناز و کرشمه بر سر منبر نمی کنم

من از صدای گريه تو/به غربت بارون رسيدم/تو چشات باغ بارون زده ديدم. چشم تو همرنگ يه باغه/تو غربت غروب پاييز/ مثل من از يه درد کهنه لبريز ...

من هواي گريه کردن تو صداي گريه کردن من ياور خوب و نجيبم بي تو من خيلي غريبم من هواي گريه کردن تو صداي گريه کردن من ياور خوب و نجيبم بي تو من خيلي غريبم ...

فاطمه خانوم نوشته شده:

mehdijj نوشته شده:من از صدای گريه تو/به غربت بارون رسيدم/تو چشات باغ بارون زده ديدم. چشم تو همرنگ يه باغه/تو غربت غروب پاييز/ مثل من از يه درد کهنه لبريز ...

من هواي گريه کردن تو صداي گريه کردن من ياور خوب و نجيبم بي تو من خيلي غريبم من هواي گريه کردن تو صداي گريه کردن من ياور خوب و نجيبم بي تو من خيلي غريبم ...

با عرض سلام خدمت دوستان عزیز لطف کنید روند تاپیک رو بهم نزنید.
متشکرم.

فاطمه جون شما که کاربر ویژه هستی هروقت میبینی کسی مطلبی خارج از مبحث میده مطلبش رو غیر فعال کن که روند تاپیک بهم نریزه
دوستان لطفا فقط حافظ و مشاعره
ممنون

Donya_Samani نوشته شده:یکی از عقل می لافد یکی از طامات می بافد
بیا که این داوری ها را به پیش داور اندازیم

بهشت عدن اگر خواهی بیا با ما به میخانه
که از پای خمت یکسر به حوض کوثر اندازیم

میان نداری و دارم عجب که هر ساعت
میان مجمع خوبان کنی میان داری

سلام دوستان عزیز

یه شعر کامل میزرام چون به نظر خیلی زیبا اومد::


رونق عهد شباب است دگر بستان را
مي‌رسد مژده گل بلبل خوش الحان را
رونق عهد شباب است دگر بستان را
خدمت ما برسان سرو و گل و ريحان را
اي صبا گر به جوانان چمن بازرسي
خاکروب در ميخانه کنم مژگان را
گر چنين جلوه کند مغبچه باده فروش
مضطرب حال مگردان من سرگردان را
اي که بر مه کشي از عنبر سارا چوگان
در سر کار خرابات کنند ايمان را
ترسم اين قوم که بر دردکشان مي‌خندند
هست خاکي که به آبي نخرد طوفان را
يار مردان خدا باش که در کشتي نوح
کان سيه کاسه در آخر بکشد مهمان را
برو از خانه گردون به در و نان مطلب
گو چه حاجت که به افلاک کشي ايوان را
هر که را خوابگه آخر مشتي خاک است
وقت آن است که بدرود کني زندان را
ماه کنعاني من مسند مصر آن تو شد
دام تزوير مکن چون دگران قرآن را
حافظا مي خور و رندي کن و خوش باش ولي
دام تزوير مکن چون دگران قرآن را



.