مشاعره با حافظ !!

[farshidshd]

کس نیست که افتاده آن زلف دوتا نیست
در رهگذر کیست که دامی ز بلا نیس

چون چشم تو دل می‌برد از گوشه نشینان
همراه تو بودن گنه از جانب ما نیست

[farshidshd]

نماز شام غریبان چو گریه آغازم
به مویه های غریبانه قصه پردازم
به یاد یار و دیار آنچنان بگریم زار
که از جهان ره و رسم سفر براندازم

[عسل]

مردم درين فراق و در آن پرده راه نيست
يا هست و پرده دار نشانم نمي دهد
زلفش كشيد باد صبا چرخ سفله بين
كانجا مجال باد وزانم نمي دهد

ديدمش خرم و خوشدل قدح باده به دست
وندران آينه صدگونه تماشا مي كرد

گفتم اين جام جهان بين به تو كي داد حكيم
گفت آن روز كه اين گنبد مينا مي كرد

[farshidshd]

دانی که چیست دولت دیدار یار دیدن
در کوی او گدایی بر خسروی گزیدن

از جان طمع بریدن آسان بود ولیکن
از دوستان جانی مشکل توان بریدن

[eli]

نازها زان نرگس مستانه اش باید کشید
این دل شوریده تا آن جهد و کاکل بایدش
ساقیا در گردش ساغر تعلل تا به چند
دور چون با عاشقان افتد تسلسل بایدش

[عسل]

نازها زان نرگس مستانه اش باید کشید
این دل شوریده تا آن جهد و کاکل بایدش
ساقیا در گردش ساغر تعلل تا به چند
دور چون با عاشقان افتد تسلسل بایدش

شور شراب عشق تو آن نفس رود زسر
کاين سر پر هوس شود خاک در سراي تو

[عسل]

وصل خورشيد به شب پره اعمي نرسد
كه در آن آينه صاحب نظران حيرانند
لاف عشق و گله از يار زهي لاف دروغ
عشقبازان چنين مستحق هجرانند

درد مارا نيست درمان الغياث
هجر مارا نيست پايان الغياث
دين ودل بردند و قصد جان کنند
الغياث از جور خوبان الغياث
در بهاي بوسه اي جاني طلب
مي کنند اين دلستانان الغياث
خون ما خوردند اين کافر دلان
اي مسلمانان چه درمان الغياث
همچو حافظ روز و شب بي خويشتن
گشته ام سوزان و گريان الغياث

[farshidshd]

ثبت سلمی بصد غیها فوادی
و روحی کل یوم لی ینادی

نگارا بر من بیدل ببخشای
دو اصلنی علی رغم الاعادی

[farshidshd]

ما را ز خیال تو چه پروای شراب است
خم گو سر خود گیر که خمخانه خراب است

[farshidshd]

واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند
چون به خلوت می‌روند آن کار دیگر می‌کنند

[farshidshd]

دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد
یاد حریف شهر و رفیق سفر نکرد
یا بخت من طریق مروت فرو گذاشت
یا او به شاهراه طریقت گذر نکرد

[farshidshd]

تنها نه ز راز دل من پرده برافتاد
تا بود فلک شیوه صاحب نظری بود
منظور خردمند من آن ماه که اورا
با حسن ادب شیوه صاحب نظری بود

[عسل]

تنها نه ز راز دل من پرده برافتاد
تا بود فلک شیوه صاحب نظری بود
منظور خردمند من آن ماه که اورا
با حسن ادب شیوه صاحب نظری بود

دوش سوداي رخش گفتم :زسر بيرون کنم
گفت :کو زنجير تا تدبير اين مجنون کنم؟

[farshidshd]

ماهی که قدش به سرو می‌ماند راست
آیینه به دست و روی خود می‌آراست
دستارچه‌ای پیشکشش کردم گفت
وصلم طلبی زهی خیالی که توراست

[عسل]

منم که ديده به ديدار دوست کردم باز
چه شکر گويمت اي کارساز بنده نواز
نيازمند بلا گو رخ از غبار مشوي
که کيمياي مرادست خاک کوي نياز