مشاعره با حافظ !!

[eli]

ز آشفتگی حال من آگاه کی شـــود
آن‌را که دل انگشت گرفتار این کمــند
بازار شوق گرم شد آن سرو قامت کجاست
تا جان خود بر آتش رویش کنم سپند

[mojtabapc]

در حلقه گل و مل خوش خواند دوش بلبل
هات الصبوح هبوا يا ايها السکارا
ای صاحب کرامت شکرانه سلامت
روزی تفقدی کن درويش بینوا را

[پیر کاردانی]

در حلقه گل و مل خوش خواند دوش بلبل
هات الصبوح هبوا يا ايها السکارا
ای صاحب کرامت شکرانه سلامت
روزی تفقدی کن درويش بینوا را

این خرد خام به میخانه بر
تا می لعل آوردش خون بجوش
گر چه وصالش نه به کوشش دهند
هر قدر ایدل که توانی بکوش

یا علی

[eli]

شکر آنرا که تو در عشرتی ای مرغ چمن
به اسیران قفس مژده گلزار بیار
کام جان تلخ شد از صبر که کردم بی‌دوست
عشوه‌ای زان لب شیرین شکر بار بیار

[پیر کاردانی]

شکر آنرا که تو در عشرتی ای مرغ چمن
به اسیران قفس مژده گلزار بیار
کام جان تلخ شد از صبر که کردم بی‌دوست
عشوه‌ای زان لب شیرین شکر بار بیار

رسم عاشق کشی و شیوه شهر آشوبی
جامعه ای بود که بر قامت او دوخته بود
جان عشاق سپند رخ خود می دانست
و آتش چهره بدین کار بر افروخته بود

یا علی

[eli]

در چشم پر خمار تو پنهان فسون سحر
در زلـــف بیــــقرار تو پیــــا قرار حســــن

[پیر کاردانی]

در چشم پر خمار تو پنهان فسون سحر
در زلـــف بیــــقرار تو پیــــا قرار حســــن

نماز شام غریبان چو گریه آغازم
به مویه های غریبانه قصه پردازم
به یاد یار و دیار آنچنان بگریم زار
که از جهان ره و رسم سفر براندازم
من از دیار حبیبم نه از بلاد غریب
مهیمنا به رفیقان خود رسان بازم

یا علی

[mojtabapc]

مرا تاعشق تعلیم سخن کرد
حدیثم نکته هر محفلی بود

[پیر کاردانی]

مرا تاعشق تعلیم سخن کرد
حدیثم نکته هر محفلی بود

دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند
گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند

یا علی

[eli]

دلربایی همه آن نیست که عاشق بکشند
خواجه آنست که باشد غم خدمتکارش
جای آنست که که خون موج زند در دل لعل
زین تغابن که خزف می شکند بازارش

[mojtabapc]

شراب بی غش و ساقی خوش دو دام رهند
که زیرکان جهان از کمندش نرهند

[پیر کاردانی]

شراب بی غش و ساقی خوش دو دام رهند
که زیرکان جهان از کمندش نرهند

دل دادمش بمژده و خجلت همی برم
زین نقد قلب خویش که کردم نثار دوست
شکر خدا که از مدد بخت کارساز
برحسب آرزوست همه کار و بار دوست

یا علی

[eli]

تلقین و درس اهل نظر یک اشارتست
گفتم کنــــایتــی و مکـــرر نمیــــــکنم
هرگز نمــــی شود زسرخود خبـــر مرا
تا در مـــــیان میکــــده سر بر نمیکنم

[پیر کاردانی]

تلقین و درس اهل نظر یک اشارتست
گفتم کنــــایتــی و مکـــرر نمیــــــکنم
هرگز نمــــی شود زسرخود خبـــر مرا
تا در مـــــیان میکــــده سر بر نمیکنم

معاشران گره از زلف یار باز کنید
شبی خوش است بدین قصه اش دراز کنید
حضور خلوت انس است و دوستان جمع اند
و ان یکاد بخوانید و در فراز کنید

یا علی

[eli]

در عاشقی گریز نباشد زسازوسوز
استاده ام چوشمع مترسان ز آتشم