شاعرانه ها

[Ramin]

کاش در دریای هستی قصه ی طوفان نبود
تا که با هم قا یقی بی باد بان می ساختیم

[ali1986]

غربت من هر چی که هست از با تو بودن بهتره
آخر خط زندگی این نفسای آخره
وقتی دارم با هر نفس از این زمونه سیر می شم
وقتی با یه زخم زبون از این و اون دلگیر میشم
این آخر راهه دیگه باید که تنها بمیرم
تنها تو اوج بی کسی تو غربت آروم بگیرم
باید برم باید برم باید که بی تو بپرم
آخ که چه سنگین می زنه این نفسای آخرم
سکوت من نشونه ی رضایتم نیست میدونی
گلایه هامو میتونی از توی چشمام بخونی
بگو آخه جرمم چیه که باید اینجور بسوزم
هیچی نگم داد نزنم لبامو روهم بدوزم
در به در غزل فروش منم که گیتار میزنم
با هرنگاه به عکست انگار من خودمو دار می زنم
نفرین به عشق به عاشقی نفرین به بخت و سر نوشت
به اون نگاه که عشقتو تو سرنوشت من نوشت
نفرین به من نفرین به تو نفرین به عشق من و تو
به ساده بودن من و به اون دل سیاه تو
نفرین به عشق به عاشقی نفرین به بخت و سر نوشت
به اون نگاه که عشقتو تو سرنوشت من نوشت
نفرین به من نفرین به تو نفرین به عشق من و تو
به ساده بودن من و به اون دل سیاه تو

[eli]

ما چنان آیینه ها بودیم رور در رو, ولی

امشب از آن آینه, این آینه غمگین تر است

---------------------------------------------------------------------------

از بس که غم به سینه من بسته راه را

دیگر مجال آمد و شد نیست آه را

--------------------------------------------------------------------------

های های گریه در پای توام آمد به یاد

هر کجا شاخ گلی, بر طرف جویی یافتم

[Ramin]

منو با تنهاييام تنها بذار دلم گرفته
شبای مهتابی رو به روم نيار دلم گرفته
نقش من نقش يه گلدون شکسته اس
بي گل و آب برا موندن توي ايوون بهار دلم گرفته
دلم گرفته ، دلم گرفته

دوباره شب
دوباره من
دوباره زخم بي کسي...

دوباره اشک
دوباره دل
دوباره سوخت !!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[eli]

سلام همدرد

می گن فصل بهاره

می گن تو خونه ها عید دوباره

واسه اونکه جداس از عشقش اما

بهار و مهر و فروردین نداره

[Ramin]

حتي اگر آسمانت ابري ست
به آسمان نگاه کن
امشب حتما يک ستاره خواهي ديد
بهار که مي آيد
ستاره ها هم شکوفه مي دهند
امسال
در جشن بهار
يادت نرود
که ستاره هم با سين شروع مي شود

[eli]

می رسد روزی که بی من روز ها را سر کنی

می رسد روزی که مرگ عشق را باور کنی

می رسد روزی که تنها در کنار عکس من

شعر های کهنه ام را مو به مو از بر کنی

[eli]

شب آن چنان زلال بود, که می شد ستاره چید

دستم به هر ستاره که می خواست می رسید

نه از فراز بام, که از پای بوته ها

می شد تو را در آینه هر ستاره دید

[eli]

گر سینه شود تنگ, خدا با ما هست

گر پای شود لنگ, خدا با ما هست

دل را به حریم عشق بسپارو بیا

فرسنگ به فرسنگ خدا با ماست

[eli]

صدای خنده ات می آید امشب

نگاهم جاده را می پاید امشب

گواهی می دهد دل که می آیی

نمی دانم ... خدایا ... شاید امشب

[eli]

مطمئن باش برو!

و چه زشت به من و سادگی ام خندیدی, ضربه ات کارگر بود

دل من سخت شکست

و به یک قلب یتیم که خیالم می گفت : تا ابد مال تو بود

به من و عشقی پاک که پر از یاد تو بود, خندیدی

[Ramin]

هميشه زنده ميمونن با ياده تو ترانه هام

منو ببخش اگه بازم اشکام چکيد رو نامه هام

ديگه تموم شد فرصتم خاطره هام پيشت باشه

تموم خاطرات خوش ، خدا نگهدارت باشه

[Ramin]

نمیخوام اشک چشماتو ببینم
چرا باور نداری نازنینم

من از دنیا بریدم نا امیدم
دلم تنگه چشمام خستس عزیزم

امیدم مرگه اما نوبتم نیست
میدونم لایق خاک تنم نیست

اگه میگم بری ، ترسم چشاته
نگاه گرم و پاک و بی گناته

نمیخوام مثل من آلوده باشی
واسه مردن فقط آماده باشی

نمیخوام اشک چشماتو ببینم
چرا باور نداری نازنینم ؟

من از دنیا بریدم نا امیدم
دلم تنگه چشمام خستس عزیزم

[eli]

بذار یواش شروع کنم ، سلام گلم ، هم نفسم
آرزوهام راضی شدن ، دیگه بهت نمی رسم
گفتم چیا گفتی بهم ، گفتی که آینده داری
دنیا همش عاشقی نیست ، گریه داری ، خنده داری
گفتم که گفتی من باشم به لحظه هات نمی رسی
به قول دل شاید دلت گرو باشه پیش کسی
خلاصه گفتم که چشات قصد رسیدن نداره
رؤیاها کاله و دسات خیال چیدن نداره
گفتم که گفتی زندگی غصه داره ، سفر داره
هم واسه من هم واسه تو با هم بودن خطر داره
گفتم تو گفتی رؤیاها مال شبای شاعراس
شهامتو کسی داره که شاعر مسافراس
مسافرا اون آدمان که با حقیقت می مونن
تلخیاشو خوب می چشن ، غصه هاشو خوب می دونن
گفتم فقط می خوای واست یه حس محترم باشم
عاشقیمو قایم کنم ، تو طالع تو کم باشم
گفتم که گفتی ما دو تا به درد هم نمی خوریم
ولی یه جا مثل همیم ، هر دومون از قصه پریم
گفتیم تو گفتی می تونیم یادی کنیم از همدیگه
اما کسی به اون یکی لیلی و مجنون نمی گه
گفتم تو گفتی سهممون از زندگی جدا جداس
حرف تو رو چشم منه ، اما اینام دست خداس
هر چی که تو گفته بودی ، گفتم به دل بی کم و بیش
حال خودم ؟ نه راه پس مونده برام نه راه پیش
این حرفای خودت بوده ، از من دیوونه تر دیدی ؟
اصلا نگفتم اینا رو خودت دیدی یا شنیدی
دلم که حرفاتو شنید ، اول که باورش نشد
ولی نه ، بهتره بگم ، نفهمیدش ، سرش نشد
یه جوری مات و غمزده ، فقط به دورا خیره شد
رنگ از رخش نه ، نپرید ، شکست و مرد و تیره شد
بلور رویا هام ولی چکید ، مث خواب تگرگ
آرزوهام از هم پاشید ، رسید ته کوچه ی مرگ
راستش ازم چیزی نموند ، به جز همین جسم ظریف
خوب می دونی چی می کشه غریب تو خونه ی حریف
نگی چرا نوشته هام لطیف و عاشقونه نیست
رؤیا و آرزوم که هیچ ، حتی دل دیوونه نیست
زیبا باید تنهایی من این نامه روسیا کنم
رسم گذشتهها می گه باید به تو نگا کنم
حرفاتو گفتم به خودت ، ببینی راستی تو زدی
اصلا توی ذات تو هست ، یه همچی چیزی بلدی ؟
اگر تو بیداری بودی ، بشین میادش خبرم
اگر نگفتی بنویس ، من می خوام از خواب بپرم
دوست دارم چه توی خواب ، چه توی مرگ و بیداری
فدای یک تار موهات ، که تو من و دوس نداری
مواظب آدما باش ، زندگی گرگه زیبا جون
خدای رویای منم ، هنوز بزرگه زیبا جون

[eli]

حس خشم تو میان دل من گم شده است

باز زیبا ، نکند ، سوء تفاهم شده است

باز زیبا ، نکند حرف جدیدی زده اند

صحبت سیب و یا صحبت گندم شده است

من دیوانه دلم تنگ تو بود و دیدم

دل زیبای گلم ، قحط تبسم شده است

جرم من چیست ، بگو ، معجزه ی ماه بهشت

باز در ذهن قشنگت چه تجسم شده است

قهر کردی گل من ، چشم ، ولی حق با توست

هر زمان صحبتی از حق تقدم شده است

آخر شعر بیا لطف کن و زیبا شو

اسمت انگار میان غضبت گم شده است