نغمه های غم

[eli]

ای زندگی من خسته ام تا کی سکوت تا کی اسیر
ای مرگ تلخ این دست من دستم بگیردستم بگیر
در سینه ام ای آرزو محض خدا دیگر بمیر
ای لحظه ها من از شما سر خورده ام ترکم کنید
ای روز و شب من آ دمی دل مرده ام ترکم کنید ترکم کنید
من تا گلو در حسرتم افسرده ام ترکم کنید
از وحشت فردای خود آزرده ام ترکم کنید
ای اشک گرم آروم بریز بر گونه بیمار من
لذت ببر ای غم تو هم از این همه آزار من
در لحظه بیداد غم کی میشود غمخوار من
ای لحظه پایان این امشب و فردا نکن
درد بزرگ بودنم را ای زمان حاشا نکن

[eli]

دير گاهيست كه تنها شده ام،

قصه غربت صحرا شده ام،

وسعت درد فقط سهم من است،

بازهم قسمت غم ها شده ام،

دگر آيينه ز من بي خبر است

كه اسير شب يلدا شده ام،

من كه بي تاب شقايق بودم،

همدم سردي يخ ها شده ام،

كاش چشمان مرا خاك كنيد

تا نبينم كه چه تنها شده ام....

[eli]

سکوت تو تمام هستی مرا فرو می ریزد

و منم که در پس این غربت به ویرانی می رسم

چرا لب به سخن نمی گشایی مگر نمی دانی که

زمزمه های تو حیات را در من جاری می کند

و روح تازه به کالبد بی جان من می دمد

چقدر تو در من زندگی می دمی

هوا را از من بگیر نجوایت را نـــــــــــــــــه !!!

[eli]

ای ستاره ای ستاره ی غریب !

ما اگر ز خاطر خدا نرفته ایم؟
پس چرا خدا به داد ما نمی رسد؟
ما صدای گریه مان به آسمان رسید
از خدا چرا صدا نمی رسد......؟

[Ramin]

با من باشی دوست دارم
تنها باشی دوست دارم

اگه بری یه جای دور
هر جا باشی دوست دارم

دوست دارم دیوونه وار
خوب میدونی تنهام نزار

گفته بودی مال منی
چی شد پس اون قول و قرار

دوست دارم تنهام نزار

رنگ چشاتو دوست دارم
درد و دلات رو دوست دارم

اگه ازم خسته میشی
خستگی هات رو دوست دارم

وقتی پر از درد و غمم
خندیدن هات رو دوست دارم

خونه پر از هوای تو
خالی فقط صدای تو

تنها نفس مونده برام
مونده فقط برای تو

هر چی دارم فدای تو

با تو بهار رو دوست دارم
لطف خدا رو دوست دارم

اگه بگی دوستم داری
این روزگار رو دوست دارم

با تو گلها رو دوست دارم
روز و شبها رو دوست دارم

دلهره ی دیدن تو
قول و قرار رو دوست دارم

میخوام بگم که ...
خیلی دوست دارم

[Ramin]

این آخرین تلاشمه واسه به دست آوردنت
باور کن این قلب رو نرو ، این التماس آخره

چقدر میخوای تو بشکنی
غرور این شکسته رو

هرچی میخوای بگی بگو
اما نگو به من برو

دلم پر از شکایته اما صدام در نمیاد
میترسم از دستم بری کاری ازم بر نمیاد

نرو ، نزار که بعد از این دنیا به عشق شک بکنه
هر که دلش جای دیگس عشق رو بخواد ترک بکنه

نفس زدم از ته دل معصومه این قلب به خدا
نزار بشه محال واسش باور عشق آدمها

مرگ دلم پای توئه اگه ازش گذر کنی
لب تر کنی رفیقتم کافیه با ما سر کنی

[masoud khafan]

خنده بر لب میزنم تا کس نداند درد من

ورنه این دنیا که ما دیدیم خندیدن نداشت

من از نهایت بی نهایت ها حرف می زنم......
از اوج زیستن ها
از غربت و تنهایی
گله مندم
از این که در سراسر ابعاد این شهر خاموش
تو نیستی و من هستم
و می بینم بودنت را بدون من!
به امید روزی که .....


چه انتظار بیهوده ایست ای امید بی پایان من

[Ramin]

تباهی خیمه زد در من چه بی پروانه می سوزم
پر از بیهودگی اینجا که می میرد شب و روزم
چه اغازی ، چه فرجامی ، رفاقت رنگ می بازد
دوباره لشکر اندوه ، به قلب قصه می تازد
در این شبهای تن فرسا من از فردا گریزانم
کجا گم کرده ام خود را ؟ نمی دانم ، نمی دانم
کسی پیدا کند من را در این فصل فراموشی
که تقدیرم گره خورده در این زندان خاموشی

[Ramin]

به عشق گفتم : تا تورو دارم تنها نيستم منو تنها گذاشت و رفت...
به احساس گفتم : تا تورو دارم تنها نيستم منو تنها گذاشت و رفت...
به وفا گفتم : تا تورو دارم تنها نيستم اونم منو تنها گذاشت و رفت...
ولي وقتي به تنهايي گفتم : تا تورو دارم تنها نيستم موندو همدم و مونسم شد ....

میگن شکستن دل آدمی که به جز خدا کسی رو نداره گناهه ، میگن خدا به احترام دل شکستش به ابرا دستور باریدن میده

دلم شکست ، ابرا بارید ...
نگاه ساکت باران به روی صورتم می لغزد، ولی یاران نمی دانند که من دریایی از دردم ...

تنهای بی سنگ صبور
خونه ی سرد و سوت و کور
توی شبات ستاره نیست
موندی و راه چاره نیست
اگرچه هیچکس نیومد سری به تنهاییت نزد
اما تو کوه درد باش طاقت بیار و مرد باش

------------

قلب معصومم را که به تنهایی یک ستاره است

قلبم را به دریا خواهم داد

و به دریا خواهم گفت:که با من مهربان باشد

به دریا خواهم گفت: دلم غمگین است

و به اندازه یک دنیا: خستگی را می شناسم

من قلب معصومم را به دریا خواهم بخشید

تا به همراهی ماهی ها: به تنهایی خود فکر کنم

ای دریا قلبم را بتو می بخشم

تا بیاندیشم:به صداقت ماهی ها

[الهام]

نا امیدی کفر باشد تا شبستان ضمیر
روشن است
از چلچراغ عشق و ایمان
غم مخور

[masoud khafan]

من بیشتر از آن گوشه ی دنج

آن گوشه ی مهربان که عطر چای در فضا می پیچد

و طراوت داغ ِ چای در فنجان سرازیر می شود

کنجی نمی خواهم.



من بیشتر از آن سقف بلند

که تو و مهربانی ات در آن خیمه زده اند

و سایه سار نوازشت را ارزانی ام می کنند

پناهی نمی خواهم.



من بیشتر از آن لحظه ی آرام

که عمق حضورت زیر پوست انگشتانم بازی میکند

ساعتی نمی خواهم.



مرا به عطر چای گرمی که در سیاه چادرت می پیچد مهمان کن

که من جز نوازش سایه ی مهربانت، آفتابی نمی خواهم.

[masoud khafan]

بر سنگ قبر من بنويسيد خسته بود
اهل زمين نبود نمازش شكسته بود


برسنگ قبر من بنويسيد شيشه بود
تنها از اين نظر كه سراپا شكسته بود


بر سنگ قبر من بنويسيد پاك بود
چشمان او كه دائماً از اشك شسته بود


بر سنگ قبر من بنويسيد اين درخت
عمري براي هر تيشه و تبر دسته بود



بر سنگ قبر من بنويسيد كل عمر
پشت دري كه باز نمي شد نشسته بود

[eli]

وقتی تو رفتی نازنین آسمونم غمش گرفت

بغض گلوش شکست و باز بارون نم نمش گرفت

وقتی تو رفتی حوریا دنبال تو راه افتادن

از آسمون گذشتن و رو سایه ی ماه افتادن

گل های سرخ زندگی دوباره پژمرده شدن


قناری های نغمه خون یکباره افسرده شدن


وقتی تو رفتی نازنین فرشته سر نمی زنه

به شهر سوت و کورمون پرنده پر نمی زنه

ستاره ها تو آسمون یکی یکی خاموش شدن

عشق و صفا و آرزو همگی فراموش شدن

[eli]

چه کنم که آسمون زندگیم همیشه آفتابی باشه

چه کنم که شب همیشه مهتابی باشه

چه کنم که روی لب هام همیشه خنده باشه

چه کنم که توی قلبم همیشه احساس خوشبختی باشه

چه کنم که روزگارو همیشه دوست داشته باشم

چه کنم که وقت گریه یه کسی کنارم باشه

چه کنم که تو نگام همیشه امید باشه

چه کنم که زندگی رو همیشه دوست داشته باشم

چه کنم که تو گلوم هیچ وقت هیچ بغضی نباشه

[eli]

من آنجا هستم

در آسمانها، جايی که می نگری

من آنجا هستم

جايی که قدم می زنی

تنهای تنها

جايی که می خوابی، در کنارت

بی حرکت

جايی که عاشق شدی و عاشقت شدم

بی دروغ

من آنجا هستم

کشته شده، غرق به خون

بی جان

زير يک سنگ قبر

تنها تر از همیشه

بدون تو ...

و چه سخت است بدون تو بودن...